مدحمر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مدحمر. [ م ُ دَ م ِ ] (ع ص )مشک را پرکننده . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة). نعت فاعلی است از دحمرة. رجوع به دحمرة شود.