مدخمس

مدخمس . [ م ُ دَ م َ ] (ع ص ) امر مدخمس ؛ کار پنهان . (منتهی الارب ). مستور. (اقرب الموارد) (متن اللغة).

مدخمس . [ م ُ دَ م ِ ] (ع ص ) ریاکار. منافق . (ناظم الاطباء). خدعه کننده . که بیان نکند آنچه از او می خواهند. (از اقرب الموارد). نعت فاعلی است از دخمسة. رجوع به دخمسة شود.