مدرکه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(مُ رِ کِ) [ ع. مدرکة ] (اِ.) ذهن، عقل، نیرویی در انسان که حقیقت چیزها با آن دریافت می‌شود.<br>

فرهنگ فارسی معین

(مُ رِ کِ) [ ع. مدرکه ] (اِ.) ذهن، عقل، نیرویی در انسان که حقیقت چیزها با آن دریافت می‌شود.