مدغفق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدغفق . [ م ُ دَ ف ِ ] (ع ص ) بسیار ریزنده ٔ آب . که آب بسیار ریزد. (از متن اللغة). نعت فاعلی است از دغفقة. ◄ باران سخت بارنده در ابتدا. (آنندراج ) (از متن اللغة). بارانی که در آغاز سخت بارد. (ناظم الاطباء). ◄ که بپاشد و انفاق کند مال خویش را. (از متن اللغة). رجوع به دغفقه و دغفان شود. ◄ ماء مدغفِق ؛ مصبوب . (متن اللغة). ◄ عام مدغفق ؛ سال ارزانی و فراخی . (منتهی الارب ). مخصب . (اقرب الموارد). ◄ عیش مدغفق ؛ زندگانی فراخ . (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به دغفق شود.