مدفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدفان . [ م َ ] (ع ص ) خیک کهنه . (منتهی الارب ). مشک آبی کهنه . (از متن اللغة). ◄ شتر رمیده و بنده گریخته، یا آنکه بی حاجت مانند گریختگان هر سو رود از مردم و شتر. (منتهی الارب ). شتر یا انسان بیهوده پوی . (از متن اللغة). ◄ رکیة مدفان ؛ چاه انباشته . (منتهی الارب ): بئر مندفنة. (از متن اللغة).