مدقس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدقس . [ م ِ دَ ] (ع اِ)ابریشم . (منتهی الارب ). رجوع به دزی ج ٢ ص ٥٧٥ شود.
مدقس . [ م ِ ق َ ] (ع ص ) جمل مدقس ؛ شتر درشت بسیارراننده . (منتهی الارب ). شتر درشت راهوار. (ناظم الاطباء). شدیدالدفوع . (متن اللغة) (اقرب الموارد). ج، مداقیس .