مدلص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مدلص . [ م ُ دَل ْ ل ِ ] (ع ص ) نرم و تابان گرداننده . (آنندراج ): دلصت الدرع ؛ لیّنتها و ملّستها، برقتها وذهبتها. (از متن اللغة). رجوع به تدلیص شود. ◄ جماع کننده در خارج فرج . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). نعت فاعلی است از تدلیص . رجوع به تدلیص شود.