مدمة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مدمة. [ م ِ دَم ْ م َ ] (ع اِ) چوبی است دندانه دار که بدان زمین را هموار کنند. (منتهی الارب ) (از متن اللغة).