مدن

مدن . [ م ُ ] (ع اِ) مُدُن . ج ِ مدینه . رجوع به مُدُن و مدینه شود.

مدن . [ م ُ دُ ] (ع اِ) ج ِ مدینه . رجوع به مدینه شود. - سیاست مدن ؛ دانش ملک راندن . (یادداشت مؤلف ).

مدن . [ م ُ نِن ْ ] (ع ص ) (از «د ن و») مُدنی . مُدْنیة: ناقةٌ مُدْن ؛ ماده شتری که نتاج آن قریب شده باشد. (منتهی الارب ) (از متن اللغة).