مذحذح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذحذح . [ م ُ ذَ ذِ ] (ع ص ) بادی که خاک را برد. (آنندراج ). بادی که گرد و خاک پراکنده کند. (ناظم الاطباء). نعت فاعلی است از ذحذحة. رجوع به ذحذحة شود. ◄ شخصی که گام نزدیک گذاشته شتاب رود. (آنندراج ). رجوع به ذحذحة شود.