مذنبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذنبة. [ م ُ ن ِ ب َ ] (ع ص ) تأنیث مذنب است به معنی زن گنهکار. مجرمة. عاصیة. آثمة. رجوع به مُذنِب شود.
مذنبة. [ م ُ ذَن ْ ن َ ب َ ] (ع ص ) دنباله دار. دم دار: کواکب المذنبة، ستاره های دنباله دار. (یادداشت مؤلف ). تأنیث مذنب است . رجوع به مُذَنَّب شود.
مذنبة. [ م ُ ذَن ْ ن ِ ب َ ] (ع ص ) بسرة مذنبة؛ غوره ٔ خرمائی که از دنباله رسیدن گیرد. (ناظم الاطباء). رجوع به مُذَنِّب شود.