مذهبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذهبة. [ م َ هََ ب َ ] (ع اِمص ) دورکردگی . راندگی . (ناظم الاطباء). رجوع به مَذهَب شود.
مذهبة. [ م ُ هََ ب َ ] (ع ص ) تأنیث مُذهَب است، به معنی ماده اسبی که بیشتر به زردی زند تا سرخی . (از متن اللغة). رجوع به مذهب شود.
مذهبة. [ م ُ هَِ ب َ ] (ع ص ) تأنیث مذهب . رجوع به مُذهِب نعت فاعلی از اذهاب شود.