مذیع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مذیع. [ م ُ] (ع ص ) برنده ٔ مال . (آنندراج ) (ناظم الاطباء): اذاع فلان بمتاعه ؛ ذهب به . (اقرب الموارد) (از متن اللغة). نعت فاعلی است از اذاعة. رجوع به اذاعة شود. ◄ دزد. رجوع به معنی قبلی شود. ◄ فاش کننده . شایعکننده . آشکارنماینده . (ناظم الاطباء): اذاع الخبر او السر؛ افشاه و اظهره . (از متن اللغة). رجوع به اذاعة شود. ◄ شتران یا مردمان که همه آب حوض را خورند. (آنندراج ). رجوع به اذاعة شود.