مذیوم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مذیوم . [ م َذْ ] (ع ص ) مذیم . (اقرب الموارد) (متن اللغة). معیوب . رجوع به مذیم و مذؤم شود.