مرابح
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(مُ بِ) [ ع. ] (اِفا.) سود گیرنده، ربح گیرنده ؛ ج. مرابحین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(مُ بِ) [ ع. ] (اِفا.) سود گیرنده، ربح گیرنده ؛ ج. مرابحین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرابح . [ م َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ مربح، به معنی منافع و سودها. (غیاث اللغات ) (آنندراج ).این کلمه مأخوذ از تازی است . (از ناظم الاطباء). مرابح و مربح در فرهنگهای عربی به دسترس ما دیده نشد.
مرابح . [ م ُب ِ ] (ع ص ) سودگیرنده . ربح گیرنده . (فرهنگ فارسی معین ). نعت فاعلی است از مرابحة. رجوع به مرابحة شود.