مرادآباد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرادآباد. [ م ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خامنه ٔ بخش شبستر شهرستان تبریز، در ٩هزارگزی جنوب غربی شبستر و ٥هزارگزی راه صوفیان به سلماس، درجلگه واقع و دارای ٧٤٢ تن سکنه است . آبش از چشمه تأمین می شود. و محصولش غلات و حبوبات و شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
مرادآباد. [م ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خرمرود شهرستان تویسرکان . در ٢٧هزارگزی غرب تویسرکان، بر کنار راه تویسرکان به کرمانشاه، در جلگه ٔ سردسیری واقع و دارای ٢٨٠ تن سکنه است . آبش از چاه تأمین می شود. محصولش غلات ولبنیات، شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی زنان قالی بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).
مرادآباد. [ م ُ ] (اِخ ) دهی است از بخش دره شهر شهرستان ایلام . در ٢١هزارگزی جنوب شرقی دره شهر و ٢هزارگزی راه دره شهر به مازین، در منطقه ٔ کوهستانی گرمسیری واقع و دارای ٢٦٢ تن سکنه است . آبش از چشمه هاتأمین می شود. محصولش غلات و لبنیات، شغل مردمش زراعت و گله داری است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).