مرادنما
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرادنما. [ م ُ ن ُ / ن ِ /ن َ ] (نف مرکب ) چیزی که به صورت مراد و مطلوب و دلخواه در نظر آید و در حقیقت چنان نباشد. (فروزانفر، تعلیقات معارف بهأولد) : بی مرادی و رسوائی در آن کار بیان آن است که این مرادنمای رسوا خواهد بودن . (معارف بهاء ولد ص ٣٦، از فرهنگ فارسی معین ).