مرازن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرازن . [ م ُ زِ ](ع ص ) هم منزل و کسی که با دیگری در یک خانه منزل کند و کسی که با دیگری در یک زمان فرودآید. (ناظم الاطباء): هو مرازنه ؛ مخاله . (متن اللغة). محاله . (منتهی الارب ). نعت فاعلی است از مرازنة. رجوع به مرازنة شود.