مربة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مربة. [ م َ رَب ْ ب َ ] (ع اِ) سلطنت . یقال : طالب مربته، ای مملکته . (منتهی الارب ). ◄ مرباب . مرب . مربوبة. (متن اللغة). رجوع به مَرب ّ شود.
مربة. [ م ُ رَب ْ ب َ ] (ع اِ) مربا. مازیاره . رچال . ربید. (ناظم الاطباء). رجوع به مربا شود.