مربچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مربچه . [ م َ ب َچ ْ چ ِ ] (اِخ ) ده مرکزی دهستان مربچه ٔ بخش رامهرمز شهرستان اهواز، در ١٥هزارگزی غرب رامهرمز و ١٥ هزارگزی رامهرمز به هفتگل، در دشت گرمسیری واقع و دارای ٤٠٠ تن سکنه است . آبش از چشمه، محصولش غلات و برنج، شغل مردمش زراعت است . این ده را میرباچه نیز میگویند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
مربچه . [ م َ ب َچ ْ چ ِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش رامهرمز شهرستان اهواز است . محدود است از شمال به بخش هفتگل، از شرق به دهستان حومه و رامهرمز، از جنوب به دهستان شهریاری، از غرب به رود کوپال . هوای آن گرم است و از ١٤ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده، جمعیت آن در حدود ١٣٠٠ تن است . قراء مهم این دهستان عبارتند از: بنه احمدی، عریض بنه احمدی . مرکز دهستان آبادی مربچه است . آب مصرفی آن از چشمه، محصول عمده اش غلات و برنج، شغل مردمش زراعت و صنایع دستی عبا و جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).