مردم آهنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردم آهنج . [ م َدُ هََ ] (نف مرکب ) مردم کش . پایمال کننده مردمان . (ناظم الاطباء). مردگیر. مردکش . مردانداز. (آنندراج ). مردم آهنگ . مردم خور. مردم خوار. مردم اوبار : سپه را برآراست خاور خدیو در اندیشه زان مردم آهنج دیو. نظامی . ◄ (اِ مرکب ) سلاحی است . رجوع به مردم آهنگ شود.