مردمال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردمال . [ م َ ] (نف مرکب ) مردکش . مردم آزار. خوارکننده ٔ مرد : ای بسا مالیده مردان را به قهر پیشت آمد روزگار مردمال . ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردمال . [ م َ ] (نف مرکب ) مردکش . مردم آزار. خوارکننده ٔ مرد : ای بسا مالیده مردان را به قهر پیشت آمد روزگار مردمال . ناصرخسرو.