مردمة

مردمة. [ م ُ دِ م َ ] (ع ص )تأنیث مُردِم . سحاب مردمة؛ ابر ثابت و پا برجای، کذلک حمی مردمة. (ناظم الاطباء). رجوع به مُردِم شود.

مردمه . [ م َ دُ م َ / م ِ ] (اِ مصغر) مردمک . مردمک چشم . (برهان قاطع) (جهانگیری ) (رشیدی ) (انجمن آرا). مردم دیده : آن خوشه بین چنانک یکی خیک پر نبید سر بسته و نبرده بدو دست هیچ کس بر گونه ٔ سیاهی چشم است غژم او هم بر مثال مردمه ٔ چشم از او تکس . بهرامی . زنج گفت سخنهای هنج همه نقش نگین مصلحت و مردمه ٔ دیده ٔ صواب شاید بود. (مرزبان نامه ص ١٧٧). رجوع به مردمک شود.