مرده رنگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرده رنگ . [ م ُ دَ / دِ رَ ] (ص مرکب ) که رنگش مثل رنگ مرده باشد از غایت خوف یا افراط غم . (آنندراج ). ◄ رنگ پریده . بدون صفا و طراوت و شادابی : زاهد من و زنده رود باده جوی عسل تو مرده رنگ است . سالک (آنندراج ).