مرده شوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرده شوی . [ م ُ دَ / دِ ] (نف مرکب ) شوینده ٔ جسد مرده . غسال . که جسد مردگان را شستشو و غسل دهد. که شغلش شستن و غسل دادن اموات است . مرده شو. مرده شور : به مرده شویان مانی ز روی بدنیتی اگر سه رویه خوهی سود خیز و مرده بشوی . سوزنی . زشت را گوهزار حله بپوش که همان مرده شوی پارین است . نظامی .