مردوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مردوس . [ م َ ] (اِ)گندنای شامی . (برهان قاطع) (از جهانگیری ) (آنندراج ). گونه ای تره که آن را کراث ابو شوشه و گندنای شامی و کراث شامی و قفلوت نیز گویند. ◄ به زبان مردم مراکش، ملخ . (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء).