مرشوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرشوش . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از رَش ّ. رجوع به رش شود. ◄ چکیده شده و پاشیده شده از آب و غیر آن . (غیاث ) (آنندراج ). ◄ افشانده شده . (ناظم الاطباء). ◄ ارض مرشوشة؛ زمینی که «رش » و باران اندکی بدان رسیده باشد. (از اقرب الموارد).