مرضع

مرضع. [ م َ ض َ ] (ع اِ) سر پستان و هر جایی که مکیده شود. ج، مَراضع. (ناظم الاطباء). پستان . (یادداشت مرحوم دهخدا).

مرضع.[ م ُ ض ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارضاع . رجوع به ارضاع در ردیف خود شود. زن که بچه ٔ شیرخواره دارد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و چون صفتی است مخصوص اناث لذا احتیاجی به تاء تأنیث ندارد. (از اقرب الموارد). ج، مرضعات و مَراضع و مراضیع. (ناظم الاطباء).