مرغ بی بال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرغ بی بال . [ م ُ غ ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پرنده ای است از دسته ٔ دوندگان که بالهایش تقریباً از بین رفته و به صورت دو عضو کوچک در زیر پرها مخفی است . قدش به اندازه ٔ مرغ خانگی می باشد و تنها پرنده ای است که حجاب حاجز دارد و استخوانهایش برخلاف پرندگان دیگر مجوف نیست و کیسه های هوایی فقط در ناحیه ٔ سینه اش موجود است، پرهایش ساده و نسبةً بلند است . این پرنده دم ندارد و بسرعت میدود. پنجه هایش قوی و منقارش باریک و طویل است و در قاعده ٔ آن منخرین قرار دارد. این پرنده بومی زلاند جدید و تاسمانی و گینه ٔ جدید است .