مرغ پروره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرغ پروره . [ م ُ غ ِ پ َرْ وَ رَ / رِ ] (ترکیب وصفی ) مرغ پرواری . مرغ فربه . مرغ سمین : بگرفت سخت و گفت که این ترب را بود بی جفت مرغ پروره خوردن مخاطره . سوزنی . چو مرغ پروره مغرورخصمت آگه نیست از آنکه رمح غلامان تست بابزنش . شهاب الدین مؤید سمرقندی (از جهانگیری ).