مرغث
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرغث . [ م ُ غ ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارغاث . رجوع به ارغاث شود. ◄ ماده ٔ با شیر. (منتهی الارب ). مرضع و شیردهنده . (از اقرب الموارد). آنکه شیر میدهد و مرضعة. (ناظم الاطباء).
مرغث . [ م ُ رَغ ْ غ َ ] (ع اِ) جای انگشتری از انگشت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).