مرفد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرفد. [ م ِ ف َ ] (ع اِ) قدح بزرگ . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). کاسه ٔ بزرگ . (غیاث ). صحن . رفد [ رِ / رَ ] . عسف . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ بالشچه ای که زنان لاغر بر سرین بندند تا کلان نماید. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
مرفد. [ م ُ ف ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ارفاد. رجوع به ارفاد شود. ◄ بازیگر. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ رفاده سازنده . (منتهی الارب ). رجوع به رِفادة شود.