مرفوق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرفوق . [ م َ ] (ع ص ) بعیر مرفوق ؛ شترآرنج به درد آمده . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).