مرقس

مرقس . [ م ُ ق َ ] (اِخ ) لقب عبدالرحمن طائی که شاعری بود از بنی معن بن عقود. (از منتهی الارب ).

مرقس . [ م ُ ق ُ ] (اِخ ) نویسنده ٔ یکی از اناجیل اربعه . صاحب یکی از چهار انجیل . مصنف یکی از چهار انجیل بود و عموم دانشمندان را در صحت این مطلب شکی نیست که مرقس همان شخصی است که در کتاب اعمال رسولان (یکی از کتب عهد جدید) به یوحنا و مرقس موسوم است که خویش و شاگرد بارنابا بود. گویند که او بانی کلیسای اسکندریه که در مصر واقع است بوده است . (از قاموس کتاب مقدس ).