مرقن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرقن . [ م ُ رَق ْ ق ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از ترقین . رجوع به ترقین شود. ◄ کاتب و نویسنده . مرقم . (از اقرب الموارد). و رجوع به مرقم شود.
مرقن . [ م َ ق َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طبس مسینا بخش درمیان شهرستان بیرجند، واقع در ٤٦هزارگزی جنوب شرقی درمیان و ٦هزارگزی جنوب شرقی دستگرد. آب آن از قنات و محصول آن غلات و شلغم و چغندر و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).