مرمار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرمار. [ م َ ] (ع ص ) انار بسیارآب بدون پیه . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نرم و لرزان . (از اقرب الموارد). دختر نرم و نازک و جنبان از نشاط. (از منتهی الارب ). مرمارة.
مرمار. [ م ِ ] (اِ) جده ٔمادری در زبان مازندرانی . (یادداشت مرحوم دهخدا).