واژه‌جو

مرمت گر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرمت گر. [ م َ رَم ْ م َ گ َ ] (ص مرکب ) مرمت کننده . اصلاح کننده . تعمیرگر : گردل او رخنه کرد زلزله ٔ حادثات شیخ مرمت گر است بر دل ویران او. خاقانی .

معنی مرمت گر | واژه‌جو