مرنف

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرنف . [ م ُ ن ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارناف . رجوع به ارناف شود. ستوری که سست کند گوش را از ماندگی .(آنندراج ). ◄ مرد شتابنده . (آنندراج ).