مرنه

مرنة. [ م ُ رِن ْ ن َ] (ع ص، اِ) تأنیث مُرن ّ، نعت فاعلی از مصدر ارنان . رجوع به مرن و ارنان شود. ◄ کمان . (منتهی الارب ). قوس . (اقرب الموارد). مرنان . و رجوع به مرنان شود. ◄ کمان باآواز. (منتهی الارب ).

مرنه . [ م َ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش صومای شهرستان ارومیّه، در ٥/٥هزارگزی جنوب غربی هشتیان و ٥/٥ هزارگزی غربی راه هشتیان به گنبد و در دامنه سردسیری واقع و دارای ١٩٢ تن سکنه است . آبش از کوهستان و محصولش غلات و توتون و شغل مردمش زراعت و گله داری و صنایع دستی و جاجیم بافی است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).