مرهج

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرهج . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ارهاج . رجوع به ارهاج شود. ◄ نَوْء مرهج ؛ ستاره ٔ بسیار باران . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).