مرهط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرهط. [ م ُ رَهَْ هَِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از مصدر ترهیط. رجوع به ترهیط شود.
مرهط. [ م ُ رَهَْ هََ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر ترهیط. رجوع به ترهیط شود. ◄ رجل مرهطالوجه ؛مرد آماسیده روی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).