مرهومة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

مرهومة. [ م َ م َ ] (ع ص ) مؤنث مرهوم . به باران نرم رسیده . روضة مرهومة؛ مرغزار باران رسیده . (از منتهی الارب ). و رجوع به مرهوم شود.