مره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مره . [ م ِ رَ / م ِرْ رَ ] (پسوند) ظاهراً مزید مؤخر امکنه قرار گیرد: تیمرة. سیمرة. صیمرة. قیمرة. رجوع به ماده ٔ بعد شود.
مره . [ م ُرْه ْ ] (ع ص، اِ) ج ِ مَرهاء. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به مرهاء شود. ◄ ج ِ أمره . (ناظم الاطباء). رجوع به اَمره شود.
مره . [ م َ رِه ْ ] (ع ص ) نعت است مصدر مَرَه را. رجوع به مَرَه شود. ◄ رجل مره الفؤاد؛ مرد بیماردل . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).