مرود (راودته)

وَ راوَدَتْهُ الَّتِى هُوَ فِی بَیْتِهَا به میل سرمه دان که آهسته سرمه را با آن به چشم مى کشند، «مرود» از مادّه «رَوْد» (بر وزن منبر) گفته مى شود، و سپس به هر کارى که با مدارا و ملایمت طلب شود، اطلاق شده است.(47)