مرودک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرودک . [ م ُ رَ دَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رودکة. رجوع به رودکة شود. ◄ زیبا شده . کسی که او را زیبا ساخته باشند. (از اقرب الموارد). غلام مرودک ؛ کودک نوجوان خوشگل . (ناظم الاطباء). رودک .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرودک . [ م ُ رَ دَ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رودکة. رجوع به رودکة شود. ◄ زیبا شده . کسی که او را زیبا ساخته باشند. (از اقرب الموارد). غلام مرودک ؛ کودک نوجوان خوشگل . (ناظم الاطباء). رودک .