مروذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مروذ. [ م َرْ رو ] (اِخ ) مدغم مروالروذ است و جمیع اهل خراسان آن را چنین تلفظ کنند. (از معجم البلدان ). رجوع به مروالرود شود. این نام در شعر ذیل از سنائی (دیوان چ مدرس رضوی ص ٣٢٥) به تخفیف راء آمده است : غم نباشدبیش ما را زان سپس روزی که ما از نشابور و مروذ و مرو زی هَمْدان شویم .