مروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مروش . [ م َ ] (فعل نهی ) فعل نهی است از روشن کردن . یعنی روشن مکن . (از برهان ) (از آنندراج ) : به جفت کسان چشم هرگز مروش بترس از خدا و جهان را بکوش . سعدی .
مروش . [ م ُ ] (ع اِ) ج ِ مَرش . (اقرب الموارد). رجوع به مرش شود. ◄ خراشیدگیها. (منتهی الارب ).