مرول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرول . [ م ِرْ وَ ] (ع ص، اِ) مرد بسیارلعاب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). مردی که لعاب دهان وی بسیار باشد. (ناظم الاطباء). ◄ پاره ای از رسن سست که قابل استفاده نباشد. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ نرم خو و موافق و ملایم . ◄ اسب بسیارنجابت و نجیب . (از اقرب الموارد).