مرکوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکوک . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رَک ّ.رجوع به رک شود. ◄ سقاء مرکوک ؛ مشک مروسیده ٔ اصلاح یافته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مرکوک . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رَک ّ.رجوع به رک شود. ◄ سقاء مرکوک ؛ مشک مروسیده ٔ اصلاح یافته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).