مریافلن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مریافلن . [ م ُ ف ِ ل ُ ] (معرب، اِ) به یونانی یعنی ذوألف ورقه، و آن بیخ گیاهی است که از شام و بیت المقدس آورند و آن را حزنبل نیز گویند، گزندگی مار و عقرب را نافع است . (از برهان ). هزار برگ . (مخزن الادویه ). ذوالف ورقا. حرمانه .